Przeczytaj
Przyczyny zakażeń oraz badania
Zakażenia gronkowcowe spowodowane są głównie przez gronkowca złocistego (Staphylococcus aureus). Bakteria ta na stałe zasiedla śluzówki nosa, jamy ustnej, odbytu i okolic narządów płciowych oraz skórę. Za bezobjawowych nosicieli gronkowców w jamie nosa można uznać 30-40% ludzi. Bakterie nie stanowią zagrożenia, dopóki nie uda im się prze-kroczyć bariery skóry lub śluzówki. Najmniejsze zadrapanie czy innego typu przerwanie ciągłości skóry stanowi wrota zakażenia. W momencie kiedy gronkowce dostaną się w głąb tkanki, tworzą ropnie zawierające duże ilości ropy. Jeśli wtargną do jelita, mogą powodować zatrucia pokarmowe. DIAGNOSTYKA I BADANIA W celu identyfikacji czynnika odpowiedzialnego za wystąpienie ropnia pobiera się do badania bakteriologicznego ropę na posiew. W razie podejrzenia rozsiewu bakterii do innych rejonów ciała pobiera się na posiew odpowiedni materiał (krew, płyn stawowy, mocz, kał, punktat węzłów chłonnych). W razie nawracających czyraków lub jęczmienia bada się także wymazy z gardła i nosa na posiew, aby ocenić wrażliwość bakterii na antybiotyki.