Przeczytaj
Leczenie zakażeń gronkowcem
W przypadku ograniczonego zakażenia bez dołączających się objawów ogólnych (gorączki, dreszczy, znacznego odczynu węzłowego) czyraki oraz powierzchowne zapalenie mieszków włosowych leczy się miejscowo, przemywając skórę środkami odkażającymi lub stosując maści działające przeciwbakteryjnie. Jeśli jednak postępowanie to nie przy-niesie spodziewanego efektu lub pomimo leczenia zakażenie się rozszerza, należy natychmiast zwrócić się po pomoc do lekarza, który oceni, czy nie występują groźne dla zdrowia, a nawet życia pacjenta powikłania. Metody terapii naturalnych zmierzają przede wszystkim do wzmocnienia naturalnego systemu odpornościowego, aby zapobiec nawrotom zakażenia. W zakażeniach skóry bez odczynu ogólnego stosuje się miejscowo antybiotyki w postaci kremów, maści lub roztworów. Przy nawracających czyrakach lub jęczmieniach maści antybiotykowe niekiedy podaje się do jam nosa. Ropnie często wymagają drenażu chirurgicznego. Zabieg przeprowadza się w ambulatorium. Ze względu na znaczne zagrożenie zdrowia i życia w przypadku poważniejszych zakażeń gronkowcowych chorzy z zakażeniem o ciężkim przebiegu wymagają leczenia w warunkach szpitalnych, gdzie otrzymują antybiotyki dożylnie. UWAGA! Występowanie czyraków, zwłaszcza z nasilonym odczynem zapalnym, lub karbunkułów w okolicy ust, nosa, na policzkach, czole lub na skórze ponad kręgosłupem zawsze wymaga ogólnego leczenia antybiotykiem, gdyż grozi rozwojem zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.